Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

maandag, 16 mei 2016 20:29

Hurst Floor Shift Special

Written by

Begin jaren ’60 komt er een evolutie in de wagens voor de Indianapolis 500, de oude grote lompe wagen met de motor voorin beginnen langzaam plaats te maken voor wagens die licht zijn, en waar de motor achterin of eerder centraal worden geplaatst. De jaren ’60 zijn ook de jaren waarin “uitvinders” zich te goed doen aan de vrije reglementen die de wedstrijd kent, en dat bracht wel heel opzienbarende wagens met zich mee, zoals de Hurst Floor Shifter Special.

hurst racer indy 920 4

Het is ontwerper/uitvinder/mechanieker Smokey Yunick welke de Hurst Floor Shifter Special bedenkt. Hij wil met zijn creatie het laterale vlak van de wagen verkleinen, en bedenkt een wagen die in feite uit twee delen bestaat, links en rechts. De linkse kant van de wagen is niet veel meer of het rijwielgedeelte en motor, rechts is de cockpit. Een soort van side car als het ware.

Als motor wordt een viercilinder Offenhauser gebruikt, het blok heeft zijn potentieel al menig keer bewezen en is vooral licht en klein. Voor de kleine lichte Hurst Floor Shifter Special mot het meer of genoeg zijn, en de aerodynamica toont op de tekeningen aan dat deze perfect is voor de ovaal. Er wordt ingeschreven voor de 1964 editie van de befaamde 500 miles race in Indianapolis. Als rijder wordt Bobby Johns gekozen, verre van een toprijder, maar eentje met ballen aan het lijf, iets wat nodig was om in de Hurst Floor Shifter Special te stappen, want ontwerper Tunick was tijdens zijn ontwerp het item veiligheid ronduit vergeten.

De organisatoren hebben hun bedenkingen over de veiligheid van de Hurst Floor Shifter Special, zelfs in maatstaven van 1964 is de wagen ronduit een gevaarlijk ding. Toch laten ze rijder en team aan de kwalificaties beginnen. Wat rijder Johns ook probeert, hij kan de Hurst Floor Shifter Special niet kwalificeren voor de race. De wagen is in alle bedjes ziek, hij loopt niet hard genoeg op de rechte stukken, de wegligging is ronduit nihil door gebrek aan neerwaardse krachten, en tot overmaat van ramp is de wagen een speelbal van de wind. In de laatste trainingen raakt Johns in een spin, het laatste wapenfeit van de wagen.